تبليغاتX
وب عشق دات آی آر www.eshq.ir

ساقی بده پیمانه‌ای زان می که بی‌خویشم کند
بر حسـن شورانگیــز تو عاشقتــر از پیشــم کنـد

شعر: رهی معیّری / دکلمه‌: حسن اعرابی / آواز: رضا شیخ محمّدی
تاریخ: ۱۹ فروردین ۸۸ >>> اینجا

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم فروردین 1388ساعت 2:20  توسط شیخ  | 

>>> اینجا قبل از انتشار
>>> اینجا بعد از انتشار

+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم فروردین 1388ساعت 22:56  توسط شیخ  | 

فایل صوتی دکلمه‌ی
فصل درخشان ِ تن به آب زدن مارال - دختر زیبای کرد -
در جلد نخست از رمان ده‌جلدی کلیدر محمود دولت‌آبادی
kalidar mahmood dolatabadi
با صدای: رضا شیخ‌محمّدی
>>> اینجا

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیستم فروردین 1388ساعت 3:31  توسط شیخ  | 

این فیلم سی ثانیه‌ای با گوشی موبایل و با پسوند mp4
و به صورت غیرحرفه‌ای فیلمبرداری شده است.
فیلمبردار، یکی از بستگان محمود ریحانی فروشنده‌ی معروف لوازم‌ خوشنویسی در قم است که این فیلم را برای بنده بلوتوث کرد.
ببینید سه ماشین چطور در سیل گیر افتاده و در هم لوله ‌شده‌اند؟
>>> اینجا

+ نوشته شده در  یکشنبه شانزدهم فروردین 1388ساعت 15:33  توسط شیخ  | 

آوازم در مایه‌ی سه‌گاه به همراه ضرب حسین فردی
۴ فروردین ۸۸ / بر روی چند بیت از غزلی از خواجوی کرمانی
ای ترک آتش‌رخ بیار آن آب آتش‌فام را
وین جامه‌ی نیلی ز من بستان و در ده جام را
آنلاین گوش کنید و اگر خواستید، دانلود کنید >>> اینجا

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم فروردین 1388ساعت 14:20  توسط شیخ  | 

آواز من در مایه‌ی دشتی در خلوت پارکینگ منزلمان در قم
به یاد محصول تمام دوستی‌ها و دوستیابی‌هابم: لعبتی از جنس فلسفه و وسوسه
۴ فروردین ۸۸ / بر روز غزل حافظ:
ای دل به کوی عشق گذاری نمی‌کنی / اسباب جمع داری و کاری نمی‌کنی
برای شنیدن آنلاین یا دانلود به اینجا بروید!

+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم فروردین 1388ساعت 15:30  توسط شیخ  | 

                                                                                            تقدیم می‌کنم این پست ناقابل را به
                                                                                         محصول تمام دوستی‌ها و دوستیابی‌هایم
                                                                                   آنکه لعبتی از جنس فلسفه و وسوسه‌اش نامیده‌ام

راقم این سطور در خلال عمر ۴۴ ساله‌اش همواره به یکی از این دو شیوه آموخته است:
یکی همان راه و رسم پاخورده، کلاسیک و عنوان‌دار آموزشی که با تحصیل در مدارس فرهنگی تا مقطع دیپلم، نیز ایضاّ تلمّذ دروس مدوّن حوزوی و حتّی حضور در کلاس‌های آموزش خوشنویسی و آواز به صورت مشخّص و طیّ جدول زمانی، میسّر شده است.
دو دیگر آموزش آزاد و تفنّنی بوده که بی‌هیچ طرح و دورخیز قبلی، اغلب با افتادن در یک جریان و همراه‌شدن با یک جمع دوستانه یا تور مسافرتی یا کلوپ شبانه و حتّی به یمن و مدد تصادف و به قول قرآن «رجماً بالغیب» محقّق گردیده است. (ادامه)


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه یکم فروردین 1388ساعت 21:0  توسط شیخ  |